Spring naar navigatie

Tim Fransen

Tim Fransen

Deze psychologiestudent is 20 jaar en daarmee de jongste telg van Night of Comedy. Tim heeft een scherpe blik op het gedrag van zijn medemens, en daarbij laat hij de lijn tussen het realistische en absurde vervagen. Tijdens zijn optredens wordt je gegarandeerd op goede en intelligente grappen getrakteerd en verklaart hij onder andere hoe de poedel de survival of the fittest heeft doorstaan. 

  • Jury en Publieksprijs van het Comedy Concours van het Amsterdams Kleinkunst Festival
http://www.timfransen.nl

Tim Fransens log

Het financiële verjaardagssysteem

Het volgende is denk ik heel herkenbaar; een ergernis van ons allemaal. En terecht. Dat je iemand voor zijn verjaardag een cadeau geeft ter waarde van, zeg, 15 euro. Bijvoorbeeld een cadeaubon. En dat je op jouw verjaardag een cadeau terugkrijgt van 15 euro. Maar dat iemand dus totaal geen rekening gehouden heeft met de inflatie die in die tussenperiode heeft plaatsgevonden. Echt verschrikkelijk is dat, hé?! Ook dit is een niet te onderschatten punt waarop het overheidstoezicht het mijns inziens totaal heeft laten afweten.

Eigenlijk is het oneerlijk van mij om af te geven op dit soort profiteurs. Ik heb zelf namelijk iets gedaan met veel desastreuzer gevolgen: ik heb de afgelopen twee jaar mijn verjaardag niet gevierd. Om het besef van de gevolgen van deze wandaad volledig tot jullie door te laten dringen, moet ik misschien eerst het financiële verjaardagssysteem uitleggen.

Een 'verjaardagsgeschenk' heeft een bepaalde waarde. Meestal rond de 15 euro. Wat je geeft is echter geen geschenk, dit is een veel voorkomende misvatting; je krijgt immers op jouw eigen verjaardag een geschenk met dezelfde waarde terug. Het is dus eigenlijk een lening. Een renteloze lening weliswaar, maar het blijft een lening. Dus op je eigen verjaardag leen je heel veel geld van iedereen, wat je in de loop van het jaar in termijnen van verschillende verjaardagen aflost aan je vrienden. Zo ontstaat er dus een complex systeem met een grote afhankelijkheid, aangezien iedereen van iedereen leent.

Wat gebeurt er nou als iemand zijn verjaardag niet viert? Dan onthoud je jouw vriendenkring de mogelijkheid om het geld dat je hebt uitgeleend, terug te geven. En daar heb je niet alleen jezelf mee. Want het betekent dat jij geen vermogen meer hebt om jouw vrienden op hun verjaardag leningen te verstrekken. Zodat zij op hun beurt hun financiële verplichtingen niet meer na kunnen komen. Zo valt een vriendenkring om. Daarbij zijn verschillende vriendenkring ook weer afhankelijk van elkaar, omdat de meeste mensen deel uitmaken van meerdere vriendenkringen. En zo valt de ene na de andere vriendenkring om.

Maar ik zie een oplossing. Dit jaar vier ik mijn verjaardag en ik roep al mijn vrienden op om ter compensatie van de twee niet gevierde verjaardagen, mij dit jaar extra dure 'geschenken' te geven. Dankzij deze geldinjectie zal ik het financiële verjaardagssysteem weer een impuls gunnen geven.

Tot slot: hoe kunnen we dit soort gevallen in de toekomst voorkomen? Ten eerste, meer overheidstoezicht. Overigens denk ik niet dat we alle verantwoordelijkheid op de overheid kunnen afschuiven. Het is de verantwoordelijkheid van de individuele burger om de vraag stellen wie we uitnodigen op onze verjaardagen, en op wiens verjaardag we aanwezig zijn. Dit om het risico te minimaliseren dat er geld wordt uitgeleend wat niet teruggegeven kan worden, doordat de vriendschap wordt verbroken vóór de verjaardag van de ander heeft plaatsgevonden. Verjaardagen waarbij deze vraag niet in acht wordt genomen zijn de zogeheten 'risicovieringen.' Ik pleit overigens niet voor protectionisme, waarbij vriendenkringen gesloten systemen worden door ieders maximaal aantal toegestane lidmaatschappen van vriendenkringen te beperken tot één.

Op deze manier kan het financiële verjaardagssysteem uit de moeilijkheden blijven, en kunnen wij weer allemaal de schijn ophouden dat het 'om het gebaar' gaat.

Het geheim van Spa rood

Water dat prikt. Prikkend water. Meer is het niet, Spa Rood. En prikkend water is behoorlijk populair. Voor alle andere wezens op aarde is normaal, prikloos water goed genoeg, maar niet voor de mens. Het bewijst volgens mij ook hoe ver de mens van de natuur afstaat. Is de mens hiermee dan uitgestegen boven de natuur? Ik denk het niet. Niemand kan mij namelijk wijsmaken dat hij of zij prikkend water oprecht lekker vindt. Laten we gewoon ophouden met doen alsof. Je hoort toch ook niet dat mensen teleurgesteld zijn omdat ze hadden gehoopt dat hun brandnetelthee zou prikken. En is het je nooit opgevallen dat mensen thuis in hun koelkast nooit Spa Rood hebben? Tenzij ze een feestje geven natuurlijk. Want dan moet er Spa Rood zijn voor iedereen die dat normaal ook drinkt maar gek genoeg nooit zelf in huis heeft. Dit geeft ons al een hint over het geheim van Spa Rood. Er speelt een sociaal aspect mee.

    
Meer nog dan op feestjes is prikkend water namelijk gewild in cafés en in restaurants. Want als je eentje prikkend water drinkt, dan heb je al gauw zoiets van: ´Voor wie doe ik dit eigenlijk?´ Waarop je de rest van je glas in de drinkbak van je kat leegt, die het vervolgens drinkt, weer uitproest en je aankijkt met een jullie-mensen-zijn-knettergek-blik. Waarop je bedenkt dat je kat al drie dagen dezelfde sokken aan heeft.  
      
Hoewel de populariteit van prikkend water bij sociale gelegenheden op het eerste gezicht raar lijkt, is het wel enigszins verklaarbaar. Het lijkt erop dat ´iets gaan drinken´ door ons mensen ergens in de geschiedenis tot sociale activiteit is verworden, waarbij de activiteit zo min mogelijk te maken mocht hebben met drinken in de oorspronkelijke zin van het woord. Dit maakt ook dat je in een café niet kunt zeggen dat je niets hoeft ´omdat je al aan je 2 liter vochtopname zit voor vandaag.´ Je wordt verplicht een lichamelijke behoefte te bevredigen, ongeacht of die bevrediging behoeft. En om het niet te veel aan het oorspronkelijke drinken te doen denken hebben we allerlei gekke drankjes uitgevonden. Wie een water (of de commerciële versie, Spa Blauw) bestelt, krijgt steevast te horen: "Ah kom op, doe eens niet zo ongezellig." Ook dit bewijst dat water niets met het natuurlijke dorst lessen te maken heeft. Kun je je voorstellen dat een paar duizend jaar geleden twee mannen na dagen lopen in de woestijn een oase zien in de verte, één van hen met zijn laatste kracht erop af begint te rennen en de ander reageert: "Ah kom op! Doe eens niet zo ongezellig! We kunnen op zijn minst nog een half uur lopen om te kijken of we misschien een biertap tegenkomen."
 
Het doe-eens-niet-zo-ongezellig-argument is echter een schijnargument. Want bier is gezelliger dan water, wat enigszins te verklaren zou kunnen zijn door de alcohol. Maar dit kan niet de enige verklaring zijn, want fris staat weer hoger in de gezelligheidshiërarchie dan water. Terwijl, ik heb nog nooit een man door het suikergehalte van 9 cola´s op de bar zien dansen, om vervolgens zijn zelf begonnen karaoke te onderbreken met de woorden: "VOOR TWEE EURO TONG IK MET MIJN BESTE VRIEND, GERRIT!" En dat Gerrit, die na vier cola´s nog enigszins nuchter probeert te denken, de kritische vraag stelt: "Is die twee euro dan voor jou of delen we de opbrengst?" Nee, de echte verklaring is volgens mij dat water ons, in tegenstelling tot cola en bier, herinnert aan de oorspronkelijke bezigheid van drinken; het doorbreekt de door ons zorgvuldig opgebouwde façade.
     
Maar alles wat wij hebben bedacht om ´iets drinken´ te ontkoppelen van het oorspronkelijke drinken, is niet sterk genoeg om ons oerinstinct – water drinken voor een goed fysiologisch functioneren –volledig te verdringen. En dit is volgens mij het geheim achter het succes van Spa Rood: Het is het drankje dat het meest op gewoon water lijkt, zonder gewoon water te zijn.
     
Dus de volgende keer dat iemand een water besteld kun je beter zeggen: "Doe eens niet zo ongeciviliseerd! We lopen toch ook niet meer in berenvellen!" Hij zal misschien niet helemaal begrijpen wat je bedoelt, maar hij zal zich bij zijn volgende cafébezoek wel een tweede keer bedenken.
Wel ben ik blij dat er van alle lichamelijk behoeftes uiteindelijk drinken is verworden tot sociale activiteit, en waarbij je verplicht bent die behoefte te hebben. En dat het bijvoorbeeld niet poepen is geworden. Dat er WC´s in gezellige kringetjes staan, dat de ober langskomt om de bestelling op te nemen, en dat er wordt verwacht dat je antwoordt: "Voor mij een laxeerpil die bij het poepen een prikkend gevoel geeft."
www.timfransen.nl